तुषारकी

                 गावापासून पाच-सहा किलोमीटर अंतरावर मामाचे गाव. लहानपणी झुकझुक गाडी केवळ चित्रातच पाहिलेली, त्यामुळे मामाकडे जाण्यासाठी एकतर राज्य महामंडळाची ‘लालपरी’ नाहीतर आपली ‘चाल’ बरी! शनिवारी शाळा सुटली की लगेच कपडे बदलून आमचा मोर्चा ‘कळंबुसरे’ या मामाच्या गावाकडे वळायचा. माझ्यासारखीच इतर भाचेमंडळीही या मोर्चात सामिल व्हायची.          जुन्या पद्धतीची नळीची कौले असलेल्या घरात हा गोतावळा जमा व्हायचा. रस्त्यापासून थोड्या उंचावर मोठ्या टेकाडावरील हे घर. या घरात इतक्या मोठ्या प्रमाणावरील खटपटी लोकसंख्या नियंत्रणात राहणे तसे कठीण काम. परंतु प्रत्येकाच्या वयोमानानुसार  योग्य तो खेळ उपलब्ध व्हायचा. आपला देश तसा क्रिकेटवेडा, त्यामुळे देशहितासाठी मीसुद्धा याच खेळाची निवड करायचो. मामाच्या घरचे अंगण, ज्याला आम्ही खळं म्हणतो ते तसे मोठे असले तरी एकूण क्रिकेटच्या मैदानाच्या तुलनेने लहानच. त्यामुळे या  कठीण परिस्थितीत मी आणि मामाने राष्ट्रीय खेळभावनेशी तडजोड करुन ‘अंडरआर्म’ या  क्रिकेट प्रकाराची निवड केली....